Europa sloopt zijn eigen industrie, Duitsland is het bewijs, Nederland is de volgende.

Europa sloopt zijn eigen industrie, Duitsland is het bewijs, Nederland is de volgende.

15.000 industriebanen per maand! Zoveel banen verdwijnen momenteel in de Duitse industrie. BMW schrapt duizenden banen. Volkswagen reorganiseert. Machinebouwers, chemiebedrijven en toeleveranciers staan onder enorme druk. En natuurlijk kunnen we wijzen naar China. Naar geopolitiek, naar Rusland, naar corona. Maar misschien moeten we eindelijk eens naar onszelf kijken. Europa is bezig zijn eigen concurrentiepositie kapot te reguleren. We maken energie duurder, we stapelen regelgeving op regelgeving, we verhogen belastingen en lasten.

We maken vergunningverlening steeds ingewikkelder, we stellen steeds strengere klimaat- en rapportage-eisen. En vervolgens zijn we verbaasd wanneer bedrijven productie verplaatsen, investeringen uitstellen of werknemers ontslaan. Dit is geen hogere wiskunde! Een fabriek heeft energie nodig, een ondernemer heeft rendement nodig, een investeerder heeft zekerheid nodig. Als je alle drie wegneemt, vertrekt uiteindelijk de industrie. En Nederland moet vooral niet denken dat dit een Duits probleem is. Onze economie is nauw verweven met Duitsland. Nederlandse transporteurs, havens, machinebouwers, technische bedrijven en talloze toeleveranciers verdienen direct of indirect geld aan de Duitse industrie. Als daar de productie verdwijnt, verdwijnen hier de orders... en daarna de banen.

Terwijl Europa zichzelf steeds meer beperkingen oplegt, bouwen andere delen van de wereld juist capaciteit bij. China produceert, Amerika investeert, Midden-Oosten diversifieert, Afrika industrialiseert. Europa reguleert, en Nederland doet daar enthousiast aan mee. We sluiten productiecapaciteit, we maken energie duur. We zetten ondernemers vast in stikstof- en vergunningsprocedures, we verhogen de fiscale druk. En vervolgens schrijven we miljardenprogramma's om de economie weer 'concurrerend' te maken. Je zou er bijna om lachen als de gevolgen niet zo ernstig waren. Want maakindustrie die eenmaal vertrekt, haal je niet zomaar terug. Daarmee verdwijnen kennis, opleidingen, innovatie, leveranciers en goedbetaalde banen.

Duitsland laat nu zien waar jarenlang verkeerd beleid uiteindelijk toe leidt. 15.000 banen per maand is geen incident meer; het is een alarmsignaal. Nederland kan twee dingen doen: nog meer regels, belastingen en beperkingen bedenken, of eindelijk erkennen dat zonder ondernemers, industrie en betaalbare energie er helemaal niets te 'verduurzamen' of te verdelen valt. Want uiteindelijk kun je alleen verdelen wat eerst wordt verdiend. Duitsland is de waarschuwing. Nederland moet vooral niet wachten totdat wij het volgende voorbeeld worden.

Maar dat is precies wat wél gaat gebeuren, Den Haag staat erbij en kijkt ernaar. #Nederland #Economie #Industrie #Duitsland #RemcoCoerman