Je hoeft niet altijd โaanโ te staan
Datum: mei 18, 2026
Let jij wel eens op hoe vaak je eigenlijk al moe bent vรณรณr de dag goed en wel begonnen is? Hoe je wakker wordt met een hoofd dat direct begint te draaien? Aan wat je allemaal moet doen, regelen, onthouden en vooral niet mag vergeten.
Soms lijkt het alsof we alleen nog maar bezig zijn met doorgaan. Alsof alles tussendoor moet passen. Werk, afspraken, sociale dingen, sporten, gezellig doen, bereikbaar zijn en ondertussen ook nog proberen een beetje voor jezelf te zorgen. Geen wonder dat zoveel vrouwen zich opgejaagd voelen zonder precies te weten waarom.
Je alarm gaat af en je denkt: NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!
Je draait je nog een keer om en hebt direct spijt van gisterenavond. Van het laat naar bed gaan, van die twee wijntjes extra omdat het zo gezellig was en van het feit dat je wรฉรฉr te laat bent gaan slapen terwijl je wist dat deze week al zo vol zat. Je keel voelt droog, je hoofd bonkt en je voelt je brak met een hoofdletter B. En nรฉt wanneer je weer even wegzakt, gaat vijf minuten later opnieuw die wekker en word je eraan herinnerd dat het maandag is en dat je over een uur alweer in die trein richting werk moet zitten.
Je ziet het nu al helemaal voor je. Volle treinen, vertragingen, regen, mensen die lopen te duwen terwijl jij eigenlijk alleen nog maar terug je bed in wil. En vanavond heb je ook nog die workshop waar je weken geleden enthousiast ja op hebt gezegd, omdat je toen dacht dat het nog wel ergens tussendoor zou passen.
Eigenlijk wil je gewoon even niets.
โYou canโt stop the waves, but you can learn to surf.โ
โ Jon Kabat-Zinn
In de trein eet je gedachteloos een boterham met kaas terwijl je je irriteert aan een vrouw die luid bellend de hele coupรฉ laat meeluisteren met haar gesprek. Je merkt dat je meteen een oordeel klaar hebt. Alsof zij persoonlijk verantwoordelijk is voor jouw humeur vandaag. Ondertussen kijk je naar buiten, half wakker, half afwezig, terwijl je gedachten alweer vooruitlopen naar die vergadering waar je straks in moet zitten.
Pffffโฆ geen zin.
De dag sleept zich voort en voor je het weet ren je om half zes nog nรฉt de trein naar huis in. Je hebt honger, hoofdpijn en eigenlijk veel te veel koffie gedronken om jezelf overeind te houden. Op het station koop je snel een zak snoep, gewoon omdat je moe bent en behoefte hebt aan iets. Tegen de tijd dat je thuis bent, is die zak leeg en voel je je alleen maar onrustiger.
En dan moet die avond nog beginnen.
Wanneer je later die avond eindelijk in bed ligt, merk je dat je hoofd nog steeds niet stopt. Je denkt aan dat project dat morgen af moet, aan alles wat je nog niet gedaan hebt en aan hoe moe je eigenlijk bent. Om รฉรฉn uur โs nachts pak je alsnog je laptop erbij om nog โevenโ iets af te maken, terwijl je diep van binnen weet dat je roofbouw op jezelf pleegt. Twee uur later kruip je uitgeput je bed weer in en een paar uur daarna gaat de wekker opnieuw.
Misschien zit de vermoeidheid niet alleen in alles wat je doet, maar vooral in het feit dat je altijd โaanโ staat. Dat je voortdurend bezig bent met alles en iedereen om je heen, behalve met jezelf. Dat je overal tegelijk probeert te zijn en pas merkt hoe moe je bent wanneer het eindelijk stil wordt.
โZorg goed voor jezelf, want jij bent degene met wie je de rest van je leven moet doorbrengen.โ
โ Loesje
Misschien hoef je niet overal meteen iets van te vinden. Misschien hoef je ook niet alles op te lossen, te verbeteren of onder controle te houden. Want hoe vaak maken we dingen in ons hoofd eigenlijk groter dan ze zijn?
Dus wanneer morgenochtend die wekker weer gaat, denk dan eens met een glimlach terug aan die leuke avond met vrienden. Misschien was die hoofdpijn het ergens ook gewoon waard. Geniet van je ontbijt in plaats van het gedachteloos weg te werken. Kijk eens naar de mensen om je heen in de trein. Observeer hoe mensen praten, lachen, zuchten of voor zich uit staren. Misschien proberen zij ook alle ballen hoog te houden terwijl niemand ziet hoeveel energie dat eigenlijk kost.
En die verplichtingen waar je soms zo tegen opziet? Misschien mag je best eens afzeggen. Maar als je gaat, ga dan ook echt. Zonder tegenzin. Zonder dat stemmetje in je hoofd dat alweer bezig is met morgen.
Misschien hoef je niet altijd zo hard te rennen. Misschien hoef je niet altijd alles goed te doen. Misschien mag je af en toe gewoon even ademhalen en voelen waar jij eigenlijk behoefte aan hebt.
Probeer het eens. Morgen misschien al.
We'll send you a nice letter once per week. No spam.
