Een briefje van €50 heeft geen account nodig.

Een briefje van €50 heeft geen account nodig.

Ik geef jou een €50 briefje. Jij pakt het aan. Klaar. Voor die overdracht hoeven wij geen bank te vragen om mijn saldo te verlagen en het jouwe te verhogen. Het briefje zelf verandert van eigenaar. Bij digitaal geld gebeurt er iets wezenlijk anders. Als ik jou €50 overmaak, reist er niet ergens een digitaal briefje van mijn rekening naar die van jou. Wat verandert, is de administratie.

Mijn tegoed wordt €50 lager. Het jouwe €50 hoger. En juist dat verschil vind ik fascinerend. Bij contant geld draag ik iets over wat ik zelf in handen heb. Bij giraal geld vertrouw ik erop dat een systeem correct vastlegt hoeveel tegoed bij mij en hoeveel bij jou hoort. Voor een gewone betaling merk ik daar nauwelijks iets van. Tot ik mij afvraag wat er gebeurt wanneer geld steeds verder digitaliseert. Want hoe minder bezit fysiek van hand wisselt, hoe belangrijker de infrastructuur wordt die vastlegt wat van wie is. Dan gaat de toekomst van geld voor mij ineens niet alleen meer over sneller, goedkoper en gemakkelijker betalen.

Er komt een fundamentelere vraag onder te liggen: Als mijn geld uiteniëndelijk vooraan bestaat als registratie, hoeveel vertrouwen leg ik dan in degene die die registratie beheert?

Bron: Ingrid de Bock