15 jaar geleden werd ik een gecertificeerde Herrmann 𝙃𝘽𝘋𝙄® 𝙥𝙧𝙖𝙘𝙩𝙞𝙩𝙞𝙤𝙣𝙚𝙧.

15 jaar geleden werd ik een gecertificeerde Herrmann 𝙃𝘽𝘿𝙄® 𝙥𝙧𝙖𝙘𝙩𝙞𝙩𝙞𝙤𝙣𝙚𝙧.

15 jaar geleden werd ik een gecertificeerde Herrmann 𝙃𝘽𝘿𝙄® 𝙥𝙧𝙖𝙘𝙩𝙞𝙩𝙞𝙚̈r.

Ik had geen idee hoeveel het de manier waarop ik naar mensen, teams en leiderschap kijk zou veranderen.

Elke debrief heeft dezelfde zeldzame kwaliteit. Je zit met iemand. Je legt het profiel op de tafel. En er gebeurt iets dat ik nog nooit ergens anders heb gezien.

Het gesprek wordt geheel menselijk. Geen agenda. Geen performance. Gewoon iemand die ontdekt hoe hij denkt, of een team dat zichzelf voor het eerst duidelijk ziet.

Dat moment fascineert me vanaf dag één. Niet het model. Niet het hulpmiddel. Het moment zelf.
De analist die zich realizeert dat hij de visionair in zijn team misschien heeft verstomd. De leider die eindelijk begrijpt waarom haar empathie altijd een kracht is geweest, geen zwakte. Het team dat, misschien voor het eerst, ziet waarom ze blijven praten zonder elkaar echt te horen.

Geen enkel systeem produceert dat alleen. Het gebeurt omdat de mens centraal staat.
Wat biodiversiteit ons leert over ecosystemen, bevestigt Sylvie Chokron op het niveau van de individuele hersenen. Iedere hersenen is uniek, dynamisch en onherleidbaar. Diversiteit is geen ruis. Het is veerkracht.
En vandaag betreden we een derde laag: 𝐀𝐈 𝐝𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐢𝐭𝐲. Verschillende modellen, verschillende architecturen, verschillende cognitieve sterkte. Hetzelfde principe geldt. Uniformiteit creëert kwetsbaarheid. Georkestreerde verschillen creëren kracht.
Dit is wat Hervé Baron en ik onlangs hebben verkend, en wat 𝐌𝐚𝐳𝐚𝐫𝐢𝐧𝐞 𝐌. 𝐏𝐢𝐧𝐠𝐞𝐨𝐭 met zeldzame filosofische helderheid vastlegt: de mens wordt niet gedefinieerd door voltooiing. We worden gedefinieerd door onze capaciteit om te twijfelen, te vragen, te voelen, waarden en doelen over te brengen en te creëren vanuit onvolledigheid. Iets dat AI nooit zal zijn.
15 jaar veldwerk heeft me dat geleerd voordat AI in het gesprek kwam. De enige die in staat is die diversiteit te orkestreren is de mens. Niet het hulpmiddel. Niet het model. De leider.
Die overtuiging is wat me leidde om mijn boek te schrijven (link in de commentaren). Niet als een theorie, maar als een praktiserende die tegenover honderden mensen heeft gezeten en hen heeft zien ontdekken hoe ze zelf kunnen denken.

AI voert uit. Jij leidt.

Ik ben JC. Ik werk met bedrijven om hun 𝑨𝑰 𝒇𝒐𝒖𝒏𝒅𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 op te bouwen, 𝑨𝑰 𝒊𝒏𝒊𝒕𝒊𝒂𝒕𝒊𝒗𝒆𝒔 die geen resultaten opleveren opnieuw op te starten, en externe 𝑨𝑰 𝑨𝒄𝒂𝒅𝒆𝒎𝒚-programma's te implementeren die echte wereldvaardigheden overdragen aan teams.

Als dit resoneert, laten we dan praten. Link in de opmerkingen.