Daar zaten we dan, letterlijk een paar uur opgesloten in ons vakantiehuis in Portugal. Door de enorme stroomuitval ging ook het hek niet meer open.

Daar zaten we dan, letterlijk een paar uur opgesloten in ons vakantiehuis in Portugal. Door de enorme stroomuitval ging ook het hek niet meer open. 

Gelukkig kregen we na een uur of drie een sleuteltje om het hek handmatig open te doen.

En hoewel de kinderen er in het zwembad weinig van meekregen, was het allesbehalve een leuke ervaring, met bovendien een vleugje corona. 

Want uiteindelijk zaten we toch te rekenen voor hoeveel dagen we eten zouden hebben (op je vakantieadres leg je toch nu eenmaal niet meteen een voorraad aan), hoe ver we nog 

met de auto konden rijden, en hoeveel cashgeld we in huis hadden. Voor wat betreft dat laatste weet je hoe ik erover denk als je me een beetje gevolgd hebt.

Eenmaal bij de supermarkt viel het redelijk mee. De flessen water, kaarsen en toiletrollen gingen heel hard en waren bijna uitverkocht, maar van een chaos was geen sprake.

Rond 9 uur ’s avonds begonnen de alarmen en apparaten te piepen en was het voorbij.

Toch zet dit je wel aan het denken. Helemaal als ik de verschillende mogelijke verklaringen lees waarbij de combinatie van de te grote afhankelijkheid van hernieuwbare energie en een 

slecht onderhouden elektriciteitsnetwerk toch vaak ook als optie wordt genoemd.

Hebben we in Europa wel de juiste prioriteiten? Ik vrees van niet. In mijn land, Nederland, is de stroom aan negatieve berichten over de snelle achteruitgang van de kwaliteit van het onderwijs, honderdduizenden 

mensen die geen huisarts kunnen vinden en niet snel genoeg een ziekenhuis kunnen bereiken, kinderen die tot hun 30e gedwongen bij hun ouders blijven wonen vanwege een chronisch woningtekort, en een totaal incapabele 

overheid die het waarschijnlijk in 2029 nog niet voor elkaar krijgt om gratis kinderopvang in te regelen, niet meer bij te houden. 

Ondertussen wordt de NAVO-top twee keer zo duur en mag straks EUR 200 miljoen worden neergelegd. Dan komt Rutte, die jarenlang verantwoordelijk was voor deze enorme versobering, naar 'huis' om ons 

nog eens te vertellen dat we rekening moeten houden met oorlog. Diezelfde NAVO waarvoor hij en zijn collega’s stelselmatig weigerden genoeg geld vrij te maken.

In Nederland en Europa praat men heel veel, men doet weinig, en dan ook hoofdzakelijk over klimaat en immigratie, twee onderwerpen die een enorme voedingsbodem voor polarisatie zijn, terwijl veel andere primaire levensbehoeften naar achteren worden geschoven.

Dat is een kwalijke zaak als je het mij vraagt. Ik roep daarom de Nederlandse overheid op, met een staatsschuld van 43% van het BBP, extreem laag in een wereld waarin 100% de norm is, gericht en effectief te investeren om deze structurele problemen aan te pakken en zo de kwaliteit van leven weer op peil te brengen.