Kritiek als leermeester

Kritiek als leermeester
Zakelijke kritiek komt zelden op een goed moment. Het schuurt, raakt je vakmanschap en zet soms direct spanning op je team. De verleiding is groot om te reageren, uit te leggen of te verdedigen. Maar precies daar gaat het vaak mis.
De echte vraag is niet wat je zegt, maar wanneer en waarom. Niet elke klacht vraagt om een antwoord. Niet elke stilte is onwil. Soms is stilte een bewuste keuze, bedoeld om regie te houden in plaats van olie op het vuur te gooien.
In de praktijk heb ik geleerd dat kritiek pas waarde krijgt wanneer je haar loskoppelt van emotie en verbindt aan structuur. Door onderscheid te maken tussen terechte signalen en ruis. Door niet alles publiekelijk te willen rechtzetten, maar helder te zijn over je werkwijze, grenzen en verantwoordelijkheid. En door te beseffen dat je reactie vaak niet bedoeld is voor de klager, maar voor de meelezer die jouw organisatie probeert te duiden.
In mijn nieuwste blog neem ik je mee in die ontwikkeling:
van losse reacties naar bewuste keuzes,
van ervaring naar protocol,
en van reageren naar regie.
👉 Lees de volledige blog hier:
http://youtube.com/post/UgkxAW7xY8ujyuK-BVvJqZ3EUhCHHeKZmtTQ?si=V-5iuVg2JZmpkKrU





